Düşüşe Övgü
ISINMA TURLARI / 7 Mart 2020

Sezai Karakoç’un 1974’te Diriliş dergisinde yayınlanmaya başlayan 1976 yılında Diriliş yayınlarından kitap halinde ilk baskısını yapan ‘Yitik Cennet’ kitabı Adem, Nuh, İbrahim, Yusuf, Musa, Süleyman, Yahya , İsa, Son Peygamber ya da Yeniden Bulunmuş CennetveÇıkışolmak üzere on bölümden oluşuyor. Yitik Cennet, ‘Adem’ bölümüyle başlıyor.  Adem ve Havva’nın, şeytan tarafından kandırılıp yasak meyveyi yemesiyle soluğu dünyada aldığı onların herkesçe bilinen hikayesini kendine has üslubu ve günümüzle bağlar kurarak anlatıyor Karakoç. Örneğin, ‘Âdem ile Havva’nın Cennette öncesiz ve sonrasız yaşadıkları zaman gibiydi hayatımız Batının soluğu bize gelmeden önce.’ gibi… Her düşüş içinde bir tövbe ihtimalini barındırır, yani yükselişi. İnsanın Allah katındaki konumunun iki kutbu olan eşref-i mahlûkat ile esfel-i safilin arasında gidip gelen bu sefer halinde en mühim anlar işte bu düşüş zamanlarıdır. İbre her ne kadar olumsuz bir noktaya doğru evrilse de yukarı doğru fırlama potansiyelini her zaman içinde barındırır. Günümüz yaygın psikoterapi uygulamalarında da kişinin davranış değişikliğine dolayısıyla ‘iyileşmeye’ en yakın olduğu an, kendini en kötü hissettiği zamanlardır. Hiç düşmemiş, günah işlememiş, bir hata yapmamış, hiç kaybetmemiş, hiç eğilmemiş, hiçbir zaman bir mahcubiyetin altında ezilmemiş kimselerin bu potansiyelden yoksun olduğunu söyleyebiliriz. Ayrıca bu kimseler bir nehrin ihtiva ettiği sayısız tehlikeden ya da açık denizin ihtimal ettiği imtihanların hiçbiri ile karşı karşıya…