Arafta Olandan Bir Tarafta Olanlara
ISINMA TURLARI / 18 Ekim 2021

‘ Söyle bakalım kim sefil bir kağıda karşı ’ Yunus Özyavuz Yeni bir çalışmanın ilk yazısına yıllar öncesinin bir şarkı sözüyle başlamanın hikmeti nedir bilmiyorum. Halihazırda arka fonda 2004-2005 yıllarında sıklıkla dinlediğim ‘Günlerim Ağlak’ isimli parça çalmakta. Bir koku ile yıllar öncesine gittiğimiz gibi bazen bir şarkı bir melodi bir nakaratla da geçmişe gitmek ve orada bir süre demir atmak mümkün. Bu depresif melodilerle ergenliğin tüm duygusal iniş çıkışlarını yaşadığım o tuhaf günlerden kesitlerin art arda geldiği bir akşam oluyor. ‘Hiçbir şey bulamazsam 06.45 vapurunun 5 dakika geç kalışını yazarım.’ diyen  O yazarın kulaklarını çınlatarak, kulağımızda yoğun bir müzikal destekle satırlarımızı ilerletelim. ‘Günlerim ağlak, sabrın sonu selamete varsa da faydası yok Gözlerim sağanak, varsın sözüm olsun, gülücük, merhamet olmasın Defterim sığınak, yazdıklarım ayrılık, damarında kan bitmiş Günlerim ağlak, sağlıcakla kal, benden uzak dur, yakın olma!’ Bazı anlar, bazı zamanlar vardır. Yüreğinizin tazelendiği, nabzınızın daha bir canlı attığı, gözlerinize ışıltının katıldığı bazı anlar, bazı zamanlar. Sık yaşamayız, geldiğimizde ise eğer şanslıysak -tıpkı benim şu an olduğum gibi- kâğıt ve kalemin başındayızdır. Tutar göğsümüzün derinliklerine çekeriz o anı. Şimdi sıra dert satırlarına gelsin. Bir şair olamadım. Bir yazar da belki. Dizelerim dolaşmadı dilden dile. Kitaplarım dolaşmadı elden ele. Ama bir şiirin etkisine girme,…